Św. Paschalis  Baylon
    

    Pisarz Jan Józef Szczepański twierdzi, że współczesny świat laicki potrzebuje świętości bardziej niż kiedykolwiek. Dlaczego naszej ”nieświętej” ziemi potrzeba świętych  i świętości? Odpowiedzi na to pytanie udziela  nam swoim życiem św. Paschalis Baylon – patron naszej parafii.
        Kiedy Paschalis w siedemnastym roku życia usłyszał o synach św. Franciszka od razu zrozumiał, że to jest jego powołanie, wołanie Boga skierowane do niego, wybranie przez Boga. Powołany musi udzielić Bogu odpowiedzi. Paschalis odpowiedział pozytywnie. W pierwszym uniesieniu ubrał się w strój podobny do habitu franciszkańskiego, opuścił rodziców, dotychczasową pracę i udał się na południe Hiszpanii, by wstąpić do pierwszego napotkanego klasztoru franciszkańskiego. Klasztor staje się jego domem, ubóstwo franciszkańskie jago największym bogactwem, Chrystus w tabernakulum jego miłością, rozmowa z Nim – modlitwą, Niepokalana – umiłowana Oblubienicą, z którą rozmawia codziennie w dziecięcej uległości.
        Paschalis, Hiszpan, pasterz i franciszkanin przepełniony był tęsknotą za Bogiem. Ciągle towarzyszyły mu słowa Chrystusa, bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje (Mt 6,21) Serce jest obrazem Boga. Paschalis żyje świadomością, że jest dzieckiem Bożym odkupionym Najdroższą Krwią Jezusa na krzyżu.
       Życiowy program Paschalisa najlepiej streszczają słowa, które często wypowiadał: „Wobec Boga należy mieć dziecięce serce; wobec bliźniego – serce matki; w stosunku do samego siebie – serce sędziego”. Życiową normą dla Paschalisa była Ewangelia. Pamiętał o tym, co powiedział Jezus: „Ten, kto nie przyjmuje Królestwa Bożego jak dziecko, nie wejdzie do niego”. Dlatego też przez całe swoje życie zbliżał się do Boga z prostotą, czystością   i zaufaniem właściwym dzieciom.
       Św. Paschalis  zmarł w czasie przeistoczenia w niedzielę Zesłania Ducha Świętego  17 maja 1592 r., przeżywszy 52 lata. Papież Loen XIII w 1897 r. ogłosił go szczególnym patronem Kongresów Eucharystycznych i Stowarzyszeń Religijnych pielęgnujących kult Najświętszego Sakramentu.
       Patron naszej parafii św. Paschalis może nam powiedzieć, że my ludzie – tak jak on - możemy swoim życiem uświęcić świat, życie osobiste, społeczne. Możemy uświęcić naszą ziemię „nieświętą”.

o. Tadeusz Słotwiński ofm 
„Św. Paschalis Patron Kongresów Eucharystycznych"